ทำไมว่ะ ทำไมกูต้องมานั่งพิมไรแบนี้ด้วยไม่เข้าใจ
พรุ่งนี้ส่งเฟอร์ไม่ใช่หรอ ยังไม่หยุดดอีกว่ะ
นั่งหน้าคอมแล้วเป็นงี้ทุกที ไม่เข้าใจจริงๆ
นั่นเอาอีกแล้ว อยู่ๆ จินตรา พูนลาภ ก็โผล่เข้ามาในหัวว่ะ แต่งงานแล้วทำไมไม่บอกล่ะ ทำงี้ไม่ดีน่ะรู้ป่าว...
ตอนนี้กำลังนั่งตัดสินใจว่าจะทำไรดี ทำงาน(อดนอน) หรือจะเล่นคอม(อดนอน)
ว่าไปแล้ว มันก็อดนอนทั้งคู่ แล้วจะทำไปเพื่ออะไร ส่งเลทจารจะว่ามั้ยนะ !!!!
ขอต่ออีกสักสิบนาทีล่ะกัน
หวัดดีนะเราชื่อเล่นชื่อโด๊ะลานะ เออ.......อย่างอื่นลืม
เอางี้ดีกว่าเปลี่ยนเรื่อง คือว่าเราชอบกินเลย์ที่สุดและก็ชอบก๊อบก๊อบด้วย คือวันนั้นที่ไปซื้อก็ไม่ชอบหรอก ก็ไมได้อยากซื้อเท่าไหร่นะ คือว่า จะไปชั่งน้ำหนักนะ เซนเว่นต้นพยอมอ่า พอดีหันหลังไปเห็นรถมันติดมากเราก็ไม่ได้สนใจหรอกเรยหาเหรียญบาทต่ออ่านะ....อยากบอกตอนนี้ตื่นเต้นสุดเรยเอ๊าะ สักบาทก็ไม่มี มีแต่เหรียยญสลึงอ่า เราก็เรยหยิบหมากฝรั่งกินแทนแล้วเดินเข้าไปในเซเว่น กะเดินเล่นอ่านะ เดินไปได้2รอบไม่รู้จะกินไรเรยหามันฝรั่งมอดกรอบกินอ่า ตัดสินใจระหว่างเถ้าแก่น้อยกับโทสโต้น่ะ คิดไปคิดมาเรยหยิบเลย์มาเรย ก็รีบเดินไปปจ่ายตัง ทีนี้คนจ่ายตังก็รับตังแล้ว็ทอนตังอ่านะ...อืม เข้าใจช่ายป่าว.. เราก็เดินกลับมาบ้าน ไม่ใช่สินั่ง เอ๊ยขับมอไซด์น่ะ ความเร็วเท่าไหร่ไม่รู้เดวถ้าคิดออกแล้วจะบอก ก็คือว่าผ่านหน้าร้านอาหารตาอ่านะเราก็เรยหันไปดู...แต่ก็ไม่มีไรนะ ขี่ต่อไปอีก มองกระจกหลังด้านขวา ด้านซ้ายของเรามันไม่ดีอ่ายังไม่อยากเปลี่ยน ทีนี้ล่ะเปิดไฟเลี้ยวเข้าบ้าน ก็แกะกิน คือถามว่ากินเลย์บ่อยมั้ย ก็ไม่บ่อยนะ ก็ยังบอกไม่ได้ว่าชอบป่าวนะก็กินจนหมดอ่า กินน้าตาม อึก อึก (ช่วงนี้ต้องใช้จินตนาการตามไปด้วยนะ)เราก็รีบไปเปิดคอมอ่านะใช้หัวแม่ตีนขวาจิ้มไปเรย รู้สึกอิ่มไงไม่รู้ว่ะ มันแบบว่านะได้โค๊กสักขวดนิได้เรย อ่าวเพื่อนโทรมาถามว่าทำไร บอกว่าเดินห้าง นี่ๆกำลังยุ่งอยู่เรย คนเยอะ คิดย้อนไปสมัยยังเป็นวัยรุ่นนะเพื่อนคนนี้ก็เป็นเพื่อนเรา เราเรยลองไปเปิดตู้เย็นแบบว่าไม่มีรไรยเซงนิดๆ ไม่กินไรกได้ เอาล่ะสิ!!!ทีนี้ในหัวก็เสือกมีไอเดียวิ่งพล่านเข้า (จินตนาการด้วนะตอนนี้ด็ดมาก )จ๊าก กร๊าก กรอดๆๆๆๆๆ มาอย่างไม่หยุดดยั้ง บไปหาดินสอ อ่าวไม่มีนิเรยหยับปากกามาแทน เราก็หันหน้าไปยิ้มให้ตัวเองในกระจกทีนึง ไม่ๆ.2 ทีสิ..เออ ช่ายล่ะ แล้วเราก็มานั่งเฉยอ่าแล้วฏเขียนอารายไม่รู้ พรั่งพรูมากแบบว่าไม่มีความหมายมาก ร้อนว่ะเปิดพัดลมกดเบอร์ 3 เย็นดี ตอนนี้แหละเราเพิ่งรู้ว่าไม่ได้ชอบกินเลย์จริงๆ ปกติก็เป็นคนแบบนี้แหละทำตัวแปลกๆไม่ค่อยเหมือนชาวบ้าน คนเขาทำกรูไม่ทำ ...กรูทำอ่าวทำไมเขาทำ เอ๊า...แต่นอกคอกนิดหน่อย ก่อนที่จะชั่งนำหนักอ่านะ(พอดีคิดไดตอนนี้หน่ะ)ก็ไม่ได้อย่างจะช่างเท่าไหร่หรอก คือมันผ่านแล้วมันก็....สักนิดเหอะ ตอนี้รู้สึกว่าอารมณ์กำลังมาออกมาอีกแล้วเรื่อยๆๆไม่หยุดอ่า ตอนเช้าก็นั่งนึ่งๆอยู่บ้านในฝันก็วิ่งมาเฉนเรย ออกแบบให้เป็นแบบว่าบ้านทันสมัย ป็นแบบโพสโมเดิร์นอ่านะ 4 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ อารายประมารนี้ แบบ สร้างให้แบบว่าเน้นเทคเจอร์ปูนขัดมันกับไม้เนื้อเข็งสีเข้มอ่านะ มีมุมไว้ดริ้งเล็กและจัดปาร์ตี้ในครอบครัว คิดดูถ้าสรางจริงจะเด่นที่สุดในแถวบ้านนอกอ่า คือ เด่นแบบโดดอ่าไม่เข้ากับเขาเรย มีเอ้าดอร์นะไวเป็นมุมมอ่านหนังสือ แต่เราไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือชอบ ดุมากกว่ามันได้อารายเยอะกว่าร฿ป่ลาว..แต่บางคนบอกว่าการอ่านหนังสือสร้างสมาธิและก็ได้แนวคิดมากมายเรยแหระ ก็ดีแล้วนิไม่สนใจหรอกคนเราเรียนเรียนรู้ได้ต่างกัน ขนาดนึ้วขงอคนเรายังไม่เท่ากันเรยช้ายป่าว เขาว่าอีกว่านิ้วนางสั้นหรือยาวกว่านิ้วก้อยมีโอกาศเบียงเบนทางเพศสูงไม่รู้จริงป่าวนะ แต่เราว่าไม่ใช่หรอกเรื่องปกติอยู่แล้วคนเราไม่เท่ากันอยู่แล้ว แต่เรื่องของตังนี่นิไม่ไม่เข้าใครออกใครมากกว่า ขนาดนำมันวันนี้ขึ้นอีกแล้ว ไม่เข้าใจว่าว่าทำไมแบบมันขุดได้แล้วจะตั้งราคาเฮี่ยเท่าไหร่ก็ได้หรอ..น้าบอกว่ารถที่เมืองนอกถูกมาก 20000 นึงก็มีขับแล้วมั้ง บ้านเรา แพงอ่า สัจจธรรมของคนเรา คนรวยก็รวยเอ๊ารวยเอา เรามันจนก็จนเรื่อยๆ อยู่อย่างนี้ แต่เราก็ไม่ได้อยู่เฉยๆนะเดวนะ จขอลุกไปเข้าห้องน้ำก่อน อ่ามาล่ะต่อต่อ โหอากาศเย็นดีนะข้างนอก เราก็ไม่ชอบใส่เสื้อกันหนาวอ่าเราขี้ลืมอ่าชอบถอดทิ้งไว้ไปเรื่อเรย ขนาดกระเป็สตางค์ยังเคยลืมว่างไว้ในตู้โทรศัพท์นะ ตังก็ไม่ค่อยมีหรอกกลับไปเอาก็ยังอยู่แบบนั้น ตอนนที่หายนี่อยู่หอในนะ หอ2 อ่า ตอนนั้นสนุกมากโดยเฉพาะรับน้อง เหน่อืยจะจะตาย แต่ได้อารายหลายอย่าง ปี1 สุดสุดๆเรยเอาะ ปักหมุดด่วนๆ ความฝันเรายังไม่แน่นอนนะขนาดเรียนยังตัดสินใจว่าตัวเองชอบอารายมากว่ากัน อาจจะชอบสิ่งที่เราไม่ได้เรียนก็ได้เรยเรียนให้หมดทุกตัว จะว่าขยันก็ไม่นะงานทุกครั้งก็ไม่ค่อยยดีเท่าไหร่ในความรุ้สึกขของตัว กลับมาดูงานเก่าจของตัวเองแล้วน่าขำ เราชอบกราฟิกมั้ย อืมก็อยู่ช่วงหนึ่ง แต่ตอนนี้เริ่มขี้เกี่ยจ ถามว่าทำได้มั้ยก็ได้นะ สว่นมากก็ได้ตังจากอ่านนี่บ้าง ตอนนี้บ้าเฟอร์นิเจอร์ไปแล้ว มันส์ดี ชอบๆๆ อยากเรียนอินดัลเทียลดีไซน์อ่าออกแบบอุตสาหรรมก็น่าหนุกนะ เห็นในเวบแล้วมันสุดๆดี ถ้าทาย เราชอบอารายที่ท้าทาย แต่มันก็ดูเหมือนว่า...ไม่ใช่อยู่ดี อยากรวยอ่าทำไง อนาคตเราเลิอกได้ คิดเสมอว่าเราเลือกได้ แต่ตอนนั้นทำไมไม่หยิบเลย์รถอื่นมาว่ะ อันอื่นก็น่ากิน.. ช่ายมั้ยเคยชอบอยู่รถนึงอ่ารสที่พอลล่าแสดงอ่าเป็นพีอาร์ โคสะนาแมร่งไม่คิดอารายเรยอ่าสงสัยทุ่มตังให้พอลล่าหมดแล้ว ถ้ามเราทำได้น่ะเราจะทำไห้ดีกว่านี้ อาจารย์แอนิเมบอกว่าบ้านเราสื่อชอบเอาเปรียบคนดู ตัวอย่างหนัง(ละครสักช่องที่ฉายวันนี้อ่า)พอดีไปกินที่ร้านอารเปิดใหม่เป็นอาหารยี่ปุ่นด้วย ก็อร่อยดีนะ พอดูทีวีแบบหาสไตล์ให้กับหนังยังไม่ได้เรยเอาเปรียบคนที่ไม่รู้เรื่อง พวกชาวบ้านๆที่ไม่รู้เรื่อง รับไปผิดๆ เอาตะวันตก มาผสมตะวันออก ออกไปทางเกรียนมากเรย พะเอกหน้านี่แบบว่าบ้านมาก..ใส่ชุดขาว อ่อผิมมันออกจะดำ ชุดแบบหนังยุโรปอ่าแบบโรบินฮู๊ดอารายพวกนี้ แต่นางเอกได้อยู่หน้าลูกครึ่ง แล้วถ่ายผสมมั่วไปหมด ฉากนี่เปน้กระต๊อบแบบหนังจรรคๆวงศ์ ตอนเช้าช่อง 7 อ่านะ ชุดนี่ฝรั่ง หน้าพะเอกนี่เกรียน เข้ากันได้ที่ไหนแต่ก็เข้าใจว่าต้องการสรางสรรค์แต่ลงทุนมั้ย ลงทุนบ้างเหอะ คนรับใช้ชาตฺก็โกงเอาๆ แต่เราก็ชอบทักษิณนะ โกงแต่ก็เจริญ ดีกว่าซื่อสัตย์แล้วไม่ได้อาราย ไม่มีอน่นอว่าไม่มีหรอกคนที่จะซื่อสัตยย์อ่าโกงทุกคนแหละมากน้อยต่างกันเท่านี้เอง เราเรยไม่ได้ไปเลิอกตั้งช่างแมร่งมัน..ที่จริงแล้วไม่ได้กลับบ้านนะไปส่งเพื่อนยังโดนจับอีกเซงเรย เราไม่ได้ไปจ่ายด้วย 55+
วันนี้แค่นี้ก่อนนะเดวมาต่ออีก ถ้าเราเขียนได้เยอะแล้วเราว่าเราจะรวมเป็นไดอารี่ไม่งี่นก็รวมเล่มขาย แต่ว่าจะเอาชื่อไรดีล่ะ ราคา เท่าไหร่ ถ้าขายได้คงมีตังสักก้อนแหละว๊า. แต่จะทำยังไงล่ะให้เเอไปพิมพ์ขายได้ ปกติก็เปฌนคนเงียบไม่ค่อยพูดอ่านะ บางคนบอกว่าเย็นชาด้วยซำ จริงหรอ ไม่มีไรจริงๆ แค่นึ่ง อย่าคิดไปเองได้ป่าว ลองมาคุยกันก่อนสิแล้วค่อยตัดสินคน ไม่ค่อยชอบเรยคนที่ตัดสินคนด้วยกันเพียงแค่เปลีอกนอกนี่ ที่บอกวเราไม่ได้ว่าใครน่ะแอบบ่นคนเดียว งึม งัม อยู่ในลำคอ เราอิสระ ค่อนข้างสบายๆ อยากทำก็ทำไม่อยากทำก็ไม่ทำ เราไม่ได้อยู่เฉยแล้วไม่ได้ทำไร ไม่ได้คิดไร เรารู้ตัวเองด๊ว่าเราสามรถทำได้แค่ไหน เรียนก็ไปตรงเวลา งานมีส่งตลอด ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน คนเรา แม่งคิดไม่ตรงกันว่า ของสิ่งเดียวแมร่งยังคิดไม่เหมือนกันเรยแลวจะเอาอะไรได้ล่ะ อยากให้คนหลายคนเป็นแบบตัวกูบ้างว่ะประเทศชาตฺจะได้เจริญกว่านี้อีก ใจคนวัดกันยากจริงๆ ว่าก็ว่าเหอะคนมันต่างกัน ที่บอกไปตอนแรกอ่านะนิ้วของคนเราไม่เท่ากัน วนาง นิ้วชี้ ใครจะยาวกว้ากันก็ช่าง เราไม่ได้วัดคนที่เราคบด้วยถายนอก แต่ถ้าภายนอกไม่น่าคบก็ไม่อยากเท่าไหร่นะ (เราไม่ได้ตัดสินคนที่ภายนอกไง)ลองคุยกันดูแล้วมันจะรู้ว่านิสัยแต่ล่ะคนเป็นไง เราชอบเข้าใจว่าคนไม่เหมือนกัน มันเป็นอย่างงั้น(จริง)ก็ปล่อยๆไป เหมือนกับว่าปรงแล้วไปบวชดีมั้ยนี่ วัดแถวบ้านก็ไม่น่าอยุ่พระน้อย อยู่คนเดียว เนตก็ไมเซงตาย กับข้าวกินรวมกันแล้วจะอร่อยหรอ.....คาวมจริงแล้ววัดแถวบ้านกินกี่มื้อก็ได้นะม่เคร่งใหร่ แต่ถ้าไปอยู่จริงนี่คงต้องปลงสุดๆ และอ้วยนสุดๆแน่ไม่มีไรทำได้แต่กิน นอน อีกอย่างหนึ่งท่องบทสวดงี้ยากว่ะเห็นเพื่อนบวชแล้วยังปวดหัวแทน หัวขี้เรื่อยแบบนี้จะท่องได้ไงว้า..แต่คิดไปคิดมาถ้าเราบวชคงเป็นพระที่จ๊าบที่สุดแน่เรยว่ะ พระที่แบบว่าสไตล์โมเดรินอารายแบบนี้ เราจะออกแบบบาตรใส่ข้าวพระใหม่อ่าเราว่ามันตั้งไม่ค่อยได้น่ะ จากทฤษฎีแล้วน้าจะปรับใหก้นบาตรมันแบนขนานกับพื้นมีฝปิดมิดชิด เป็นฝาไสลด์ดีไซน์เก๋ๆ เปลี่ยนสีได้ ลวยลายสวยงาม จะได้ดูมีสไตล์ ของเราคงใช้สีเจ๊บๆกับลายกราฟฟิกที่ชอบอ่า เวลาคนมาใส่บาตรจะได้สะดุดตา มาใส่ของเราเยอะๆ รับแต่แบบว่าอาหารดีๆ คัดเกรดนิดนึง ถ้าบาตรดีไซน์แบบนั้นแล้วได้เมี่ยง หรือ อารายที่แบบว่าไม่เข้ากันงี้..จะจับทิ้งให้ดู วัสดุที่ใช้ทำบาตรน่ะไม่เอาเหล็กเหมือนที่เป็นอยู่เอาเป็นพวกพลาสติกฉีดขึ้นโม แล้วสามารถเข้าไมโครเวฟได้ อีกอย่างหนึ่งจะได้ไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพด้วยผ้าเหลืองก็เหมือนกันไม่ค่อยสวยเรย สีแบบว่านะเชยอ่า สีจากหลอดอ่า ไม่ผสมคู่สีคู่ตรงข้ามหรือว่า อ่อนเข้มเรย ของเราต้องแบบว่าไล่เหลืองหลายเฉดอ่อนเข้ม แล้วเย็บเป็นชุดสวมใส่ได้เรยไม่ต้องมานั่งห่มให้เสียวเวลา มีกระเป๋ากางเกางซ่อนอยู่ด้วยเอาไว้สำหรับพกมือถือ และของมีค่าเล็กน้อยๆ เราคงเป็นพระที่จ๊าบน่าดู เฮ่อยคิดได้ว่า คำว่าจ๊าบก็เชยแล้ว อ่า ที่จริงต้องบอกว่าแนว รู้ล่ะว่าวันต่อไปเขียนไร เราถนัดดอกแบบเราออกแบบหลายอย่างมาให้ดูดีกว่า แนวคิดอารายพวกนี้อ่านะ ไม่อยากสเกตว่ะขี้เกียจ เอาล่ะเจอกันรั้งต่อไป
